Kościół św. Jakuba – najstarszy zabytek prawobrzeżnej części Warszawy

Niewielki kościół parafialny pod wezwaniem św. Jakuba jest najstarszym zabytkiem, który można oglądać w prawobrzeżnej części Warszawy. Świątynia ta jest jednym z wybitnych przykładów tak zwanego gotyku mazowieckiego.

Budowa świątyni

Początki stojącego do dzisiaj w Warszawie kościoła św. Jakuba przypadają na pierwszą połowę XV wieku. To właśnie z tego okresu pochodzi pierwsza informacja o budynku. Za rok budowy przyjmuje się jednak 1518 – ta data znajduje się na jednej z cegieł w prezbiterium.

Pierwotnie kościół był świątynią drewnianą, która znajdowała się na sztucznie usypanym pagórku, aby chronić go przed powodziami. W XV wieku został on zastąpiony kościołem murowanym, ufundowanym przez z wojewodę mazowieckiego Jakuba Gołyńskiego oraz jego syna, kanonika katedralnego płockiego Mikołaja Gołyńskiego, który pełnił funkcję proboszcza Tarchomina. Budowę kontynuował starosta warszawski Adrian Gołyński.

Dzieje kościoła św. Jakuba

Kościół był konsekrowany w 1582 roku. W czasie potopu szwedzkiego został ograbiony i niszczał, co miało związek również z wyludnieniem się Tarchomina. Gdy w XVIII wieku tereny te zostały wykupione przez Ossolińskich, rozpoczęto odnowę świątyni. Kolejny remont miał miejsce w XIX wieku, gdy majątek Tarchomina przeszedł w kolejne ręce.

W okresie II wojny światowej kościół poniósł starty. Uszkodzono głównie dach i stropy, które zostały jednak naprawione w 1945 roku. W latach osiemdziesiątych dach świątyni został pokryty blachą miedzianą. Chociaż z zewnątrz kościół ma architekturę gotycką, wnętrze utrzymane jest w barokowym stylu.

Author: nets